
Hiç gereği yokken hayata giren insanlar..
Hiç gereği yokken karşına çıkarlar..
Hiç gereği yokken gününü haftanı ayını belkide yıllarını alırlar..
Hiç gereği yokken gece-gündüz aklından geçen her düşünceye bulaşırlar..
Hiç gereği yokken seni istemediğin kadar mutlu ederler..
......Ve sonra hiç gereği yokken hayatından çıkıp giderler.....

kalp midir insana sev diyen, yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?


Çok” sevilmeye değil, “hep” sevilmeye ihtiyacım var.


Bir gün nefes olsa
Bir sevgi adında
Tutarmısın nefesini sonsuza?
Sen sorgusuz yanımda
Yıldızları altında
Yağmurda ıslansakta
Ve sen hep yanımda
Nisan yağmurunda
Catlayan dudaklara
Melhem olurmusun?
Şu sessizliğim dünyasına
Bir nefes tatında
Ama sevgi adında..