Bazen, bazı şeyleri söylemezsin.

İçinde kalır...

Ki söylesen de bir tesiri olmaz, çünkü geçmişte söylediğin hiçbir şeyin hükmü olmamıştır...

Kaç kere 'seni seviyorum' dedi sana?

Kaç kere 'özledim' dedi?

Sen sımsıkı sarılırken o kaç kere sıkıca sardı seni bağrına?

Ona ihtiyacın olduğunda kaç kere nedenini bile sormadan bitiverdi yanında?

Sahi hiç kıymetin oldu mu gözünde,

Hiç önemli olduğunu hissettirdi mi sana, senin daha iyisine layık olduğun yalanı dışında?

Kaç kere gecenin bir yarısı aradığında 'yarın konuşalım mı?' demeden sonuna dek dinledi seni?

Sahi kaç kere kırıldın?

Kaç kere affettin?

Boşver, sayma.. .

Bir sohbette adı geçtiginde

gözbebeklerinin büyümesi yerine,

gözlerin doluyorsa

sayma...

Çünkü çok sevdin,

ama sevdiğin kadar sevilmedin...

Geriye kalan ne varsa,

Hepsi teferruat...

Unut gitsin.. .

Ezgin KILIÇ

Seni bu kadar seviyorum diye kendini sakın bir şey zannetme. Çünkü benim seni sevdiğim kadar güzelsin, sana herkesten başka baktığım sürece özelsin...

Şimdilik acı çekiyorsam, üzülüyorsam ve özlüyorsam seni hala; yokluğuna hemen alışamayacak kadar çok sevdiğimdendir. Yani sen kalbimi kırıyorsun ya, benim kırılganlığım sana olan sevgime aslında. Emin ol o da zamanla son bulacak.

Ama unutma,

Bir gün o kadar mutlu olacağım ki, o kırıklar en çok sana batacak...

😎