Bu dünya hassas kalpler için bir cehenemdirrr
Sen yoktun ben yalnız kalmayı öğrendim
Çok kırılırım ya
En çok ben kırılırım
Toplamak için kendimi
Yine en çok ben yorulurum.
Sen söyle
Söyle söyle çekinme
En çok ben soğurum hayattan
Inan sana bişeycikler olmaz
Çünkü ilkin ben koparılırım o daldan
İlk ben yenilirim,
Koparılmazsam ilk ben çürürüm
İçimdeki kurdu ilk ben görürüm
Bişeycikler olmaz sana
Unutursun veya alışırsın.
En çok ben yara alırım bu limandan
Gemileri de en çok ben yakmışımdır.
Ondandır korkaklığım
Kimi aşktan yorgun, kimide hayattan
Kimi feryat ediyor aşksız yaşamaktan
Ben ömür yolunu koşarak geçerken
Gönlümde hal kalmadı seni aramaktan!
Dünyanın en zor tokadı birinin yüzüne vurulan gerçeklerdir
Sıkıldım artık "özlem" cümleleri kurmaktan.
Sahi "özlemek" kul hakkına giriyor mu?
Giriyorsa eğer,
Yatacak yerin yok Sevgili..!
Bir duamız vardı tanrıdan bizim
Ayrılmasın diye birleşen allerimiz
Hayaller kurardık gelecek için
Hani ölümsüzdü yüce sevgimiz...
Kanatları var kalbin sevince uçar sevilmeyince göçermiş
Seviyorum seni; taa işte o zamanlardan beri sanki. Tarihin unutulduğu, tek bir ana takılı kalan zamanlar olur ya hani, onlar gibi. Hatta ve hatta doğduğumda adım okunurken kulağıma, bin bir dua ile fısıldamışlar seni.
Girme ömrüme girme gönlüme ne dertliymiş bu diyeceksen
Kan ve gül,gülle diken aşkım ve sen. Birbirine dönük sırt sen ve ben
Sen yangın çıkarır ben söndürürdüm
Sevmesem dünyanı ters döndürürdüm
Seni sürüm sürüm süründürürdüm
Ben senin korkundum sen bilmiyordun
En kötü sözleri söylerken bile tutmadık dillmizi
Sen yangın çıkarır ben söndürürdüm
Sevmesem dünyanı ters döndürürdüm
Seni sürüm sürüm süründürürdüm
Ben senin korkundum sen bilmiyordun
Aşk bir doğuştur aşk bir nefestir
Zordur anlayabilmek
Bazen bir sıcaklık bazen nefrettir
Zordur anlatabilmek
Bazen bir ümidin pesinden koşulan
Koşup yorulabilmek
Bağrımda bir ateş var ne bileceksin ölsemde ne duyacak ne göreceksin hep seninle yaşadı öldü deseler aşkından öldüğümü bilmeyeceksin
