Günaydın, ağaran gün, günaydın sevinç, günaydın bitmeyen hüzün, selam tarladaki emek, sofrada aş. Selam dost, selam arkadaş…
NE MUTLU TURKUM DIYENE..
Hayirli Cumalar..
saygilar..
Artik boyle oldum ben ,biraz guvensiz ,biraz hissiz biraz kimsesiz ama cokca sessiz, tepkisiz ve cok seye karsi isteksiz..
Gülümsemek : adeleti bozuk bir düzene , sessiz bir küfürdür. Gülümseyin 😊😘
İnsanları tanışırken değil, tartışırken tanırsınız. Çünkü öfke saklanan kişiliği ortaya çıkarır .
Sorun nedir biliyormusun ustad ? Bir kadinin koynuna girmek degil , kalbine girmektir...!
Fazla kurcalamayin hayati. Sagliginiz yerindeyse , vicdaniniz temizse , yureginizde guzelse , su icer gibi yasayin gitsin..
Bazen dur diyorum kendime dur yeter artık. Bırak insanların eğrisini düzeltmeyi eksiğini tamamlamayı her durumda hep anlayışlı olan taraf olmayı herkese liman olmak fedakarlığı ile nereye kadar ki sen tüm fırtınaları tek başına atlatmışken halen için bir durulup bir coşarken ve yüzündeki o acı tebessümü kimse umursamazken sen niye umursuyorsun ki herkes iyi olmanın yolunu bulur nasıl olsa sende kendi yoluna yürü henüz gücün varken...!
Yokuşun amacı sizi yormak değil, zirveye çıkarmaktır.
Hayirli Cumalar
Gerçek aşk seçici değildir. Tıpkı güneş ışığının seçici olmaması gibi..! Güneş tek bir insanı seçip daha fazla aydınlatmaz..!
Hissetmediğin yaraya dokunma. içtenlikten uzak her türlü şefkat ve ilgi, ve SEVGİ karşındaki insanı sadece biraz daha yaralar. Çünkü acı çeken bir insan, Samimiyetin sahtesini de Gerçek dostun gölgesini de anında hisseder.
Güven bir cama benzer; bir kere paramparça oldu mu yapılabilecek tek şey bir kürek ve bir süpürge ile ortalığı toplamaktır; gerisi çöptür..
Edebim el vermez edepsizlik edene. Susmak en güzel , edebi elden gidene..
..Aşk karşıdaki insani özgürce sevebilme duygusudur..!
İnsanları kaderleri karşılaştırır, karakterleri yakınlaştırır, kararları anlaştırır, davranışları uzaklaştırır..
Geçmişte kim olduğunu bilmek istiyorsɑn, şu ɑn kim olduğunɑ bɑk. Kim olɑcɑğını bilmek istiyorsɑn, ne yɑptığınɑ bɑk..
Kızgın değil kırgınım sadece...En çok da kendime...Susmalara sardığım yüreğime...İki kelimeyi bir araya getiremeyen dilime...Ne zaman konuşmak istesem saklanan kelimelere...Hiç takatim yokken güçlü gibi görünmeme...En çok kendime kırgınım ben!Zamanın darlığından çok daralan nefesime...Hiç duyuramadığım sesime...Baharlar gelse bile içimdeki kış mevsimine......Kızgın değil kırgınım sadece...Hiç dolmayan boşluğuma...Kendime uzak kalışıma...Kendimi bulamayışıma...Kendimden kaçarken kendime yakalanışıma...
