Hayatın içindeki bütün kavgaların,

cebelleşmelerin ardından;

"Kısmetse olur" teslimiyetini seviyorum.

Kısmetse olur, değilse olmaz..

İnsanlardan kaçıyoruz...

Önceden hepimizin çok büyük hayalleri vardı.Mesela çok büyük şehirlerde yaşamak istiyorduk.Londra,Paris gibi.Evet çok insan istiyorduk yanımızda,hayatımızda.Şimdi öyle mi ? Şimdi hepimizin hayalleri küçük denize karşı küçük bir kasabada yaşamak.Yanına seni anlayan bir insanı alıp her şeyi geride bırakıp bir karavan bir sırt çantası ne güzel olurdu değil mi ? Peki neden böyle oldu ? Çünkü büyüdük insanların görüldüğü kadar iyi olmadığını anladık. Hayatımızda çok insan olsa da seni anlayabilen az insan olduğunu anladık..