Uğur, 43

[ FENERBAHÇELİ OLMAK

Fenerbahçe’yi yaşamak…

Stadlarda,maçlarda,salonlarda,tribünlerde,kuyruklarda FENERBAHÇEYİ hissetmek…

Fenerbahçe’yi özümsemek nedir bilirmisin sen?

Sen medya…

Sen kendini büyük çook büyük zanneden diğer takımın taraftarları…

Hiç düşündünüz mü Fenerbahçe’yi…

Tarihini,geçmişini,bu ülke için yaptıklarını,özverisini,renklerini,kupalarını,dünyanın hiçbir yanında eşi benzeri olmayan taraftarını,amblemini,mücadelesini,Türk futboluna getirdiklerini,hizmetlerini,dünya standartlarında olan o muhteşem stadını…

Bir Fenerbahçelinin ne denli şampiyonluklara alışmış olduğunu,tutkusunu,türkiyeye,dünyaya yayılmış olan büyük taraftar kitlesini,fedakarlığını,maddi manevi ortamlarını,camiasını…

Düşünmek için bilmek,bilmek içinde öğrenmek gerekir…

Fenerbahçeli olmak tutkuyu beraberinde getirir…

Fenerbahçeli olmak ve tribünlerde yer almak bir ayine katılmak gibidir…

Fenerbahçe’yi yaşamak bir yaşam biçimidir.90 dakika ile ölçülemez,kıyaslanamaz…

Doğumdan ölüme uzanan uzun bir yolculuktur Fenerbahçeli olmak …

Hayatımda yaptığım en doğru şeydir FENERBAHÇELİ olmak…

Kah bir camiinin sarı laciverde boyandığını görürsünüz bir ilçe kasabasında,Kah da Fenerbahçe sevgisini ölüm anında tabutuna kılavuz olarak koyan benlikleri görürsünüz,tabutunun üzerine örtülen o sarı lacivertli bayrakla karşılaşırsınız bazende son dileğidir.O bayrakla uğurlanmak…

Desteği,taraftarı,yoğunluğu,tapınışı,sevgiyi,aşkı anlarsınız Kadıköy’de saf ve temiz duygularla…

Hayat ve yaşam budur,Bu türkiyenin gerçeğidir…

Her anında yanında olan yığınların haykırışını…

O sevgiyle,tutkuyla bakan gözleri görürsünüz her Fenerbahçelide…

Bu ayrı bir sevdadır,ne siyah beyaz ne de sarı kırmızı sevgilerle bir tutulamaz…

Yapmacık değildir,yalan değerler üzerine kurulmamıştır,suni tepkilerle bezeli değildir,şaibeyi şikeyi bilmez,çifte standartı hiç görmemiştir,maçlarında sadece takımına destek olur,kimsenin annesiyle ailesiyle uğraşmaz,küfür etmez,tahkim kuruluna gidip ağlamaz sızlamaz GURURLUDUR.Eğer ceza alırsa da(haksız yere)boyun eğer.Saha kapatarak taraftarıyla arasına girilememiştir.Onları ne kadar uzaklaştırsa sevgisi,aşkı,tutkusu,desteği bir o kadar artmıştır.Hep kıskanılan takım olmuştur.Her futbolcunun hayalidir fenerbahçede oynamak ve Şükrü Saraçoğlu mabedinde top oynamak,bir ailedir Fenerbahçe öyle büyük bir ailedir ki dünyanın her köşesinde o ailenin bir üyesi vardır.Her kötü günde kenetlenmeyi bilen takımına her koşulda destek olan bir yumruk haline gelebilen bir topluluktur…

Bir hayat biçimi olmuştur sarı lacivertli renkler…

Sevdadır,tertemiz bir aşktır,çıkarsız,yalansız bir sevgidir bu…

Hiç ağladın mı durduk yere,göz yaşı döktün mü?

Hiç gururunu doyasıya caddelerde haykırarak dile getirdin mi,dolaştın mı elinde gönül verdiğin o sarı lacivertli bayrakla umarsızca…

Hiç aşık oldun mu takımına?

Yeri geldi renkleri sadece renkleri seyrettin mi sessizce gözlerin dolarak…

Sorarım sana FENERBAHÇELİLİK nedir,bilirmisin sen?

Yani aşkı yaşattın mı ömrün boyunca yüreğinde?

Fenerbahçeli demek aşkı bir ömür yaşatmak demektir.Bilirmisin sen?

BİZ Mİ?

BİZ BİLİRİZ…

BİZ AŞIĞIZ…

BİZ FENERBAHÇELİYİZ…

• Level

  1

• Points

  50