Hayatta bazı şeyler gerçek olamayacak kadar güzel,Bende ki senin hayalin gibi👥👥

Sizce de garip deil mi,Aşık olduğun sevgiliye onu sevdiğini söyleyememek🙊

Sanma ki herşey sensin, Varlığınla mutlu olmadığım kadar , Yokluğunada sevinemiyorum😄😄😄

İnsan bir kere birine geç kalır ve bir daha hiç kimse için acele etmez🙈🙉🙊

Ben yapmam gerekenden fazlasını yaptım,çok sevdim. Ya sen...

Hayatım'a girdin gireli hep sen oldun,Uzun zaman oldu be "Biz" olmaya li 😞😞

Ama kader kader kader ,

Oda kader , buda kader

Ama sen ne dersen de ,

Yine de kader kader. . .

"Seni Cok Özledim" demek istiyorum

Cümle de en çok da " çok "kelimesi az kalıyor

Sende beni çok özle istiyorum

Bu kezde çok kelimesi çok olur saniyorum

Anlatinca çok oluyorum

Susunca da çok ölüyorum .

Bana "Seni "sorma gelde gör. . .

Ne yapalım yani kimse sevmesini bilmiyorsa, bizde mi sevmeyelim 😞😞

Ah be hayat yine beni düzgün anlatmamissin ona bak yine yanlış tanımış ...

Çok özlemişim seni onun için, bir sen geliyorsun aklıma, birde senden geriye kalanlar 😕😕😕

Bir mucize olsa şimdi ve sen bana geri dönsen, gerisi hiç önemli değil bil istedim 🎭🎭

Yine hasret kaldım gülüşüne,yine yandı yüreğim,Ve ben yine yanıldı.

Bugun GALATASARAY "imin maçı var taraftar var mı taraftar 💛❤💛❤💛❤

Ne zaman vazgeçtiniz benden bilemedim, yada hangi niz vazgeçti, neden vazgeçti, biriniz söyleyin bana kim kimden vaz geçti ben sizden gecmezken

İnan hiç aramadim senden sonrasını, Sevemeyecegimi bildiğim için. .

Hayat bazen 2 kelimeye sığmaz, Uzun uzun anlatmak istersin. Ama işte. . .

Sevebildiğin kadar sev "Sevgili" unutma hayat çok kısa. . .

Yakala diyorum sevdayı, Ama ne sana lazım olur nede bana bu saatten sonra. .

Var mı aşk die sevda die sevgi die yanacak insan. ...

Hayatım da olmasan da "Sen" die bir gerçek var bir türlü kabullenemedigim ?!?!?!

Zaman hangi zaman bilemedim, Hani gittin ya ondan heralde 😏😏😏

Hayatım gözümün önünden film gibi geçiyor ama , yokluğun geçmiyor be sevgilim 😔😔😔

Akıl hastanesinin bahçesinde sigara içiyordum. Merakımdan sanırım, bir şekilde orada buldum kendimi. Kendi halinde, oldukça normal davranan, yüz çizgilerinden kırklarında olduğunu düşündüğüm bir adamla göz göze geldik. Ben bir kaç kafamı çevirsem de, o gözlerini üzerimden hiç çekmedi. Kıyafetlerinden anladığım kadarıyla misafirdi orada, hasta demeye dilim varmıyor şimdi. Önce biraz çekindim, sonra cesaretimi toplayıp küçük adımlarla yaklaştım yanına.

“Sigara versene” dedi hemen. Sigarayı uzatırken “neden buradasınız ?” demiş bulundum. Sigarasını yaktı, tekrar gözlerini dikti üzerime. Kırpmıyordu bile, ürkmedim desem yalan olur.

“İyi günler” dileyerek uzaklaşmaya karar verdim. “Belki de yanlış bir soru sormuşumdur. Belki canını sıkmışımdır ya da ne bileyim adam deli işte!” diye geçirdim içimden.

“Sen neden burada değilsin ?” diye bağırdı arkamdan. Öyle bir bağırdı ki, arkamı dönmeye korktum. Cinnetle bağırır gibi..

Döndüm yüzümü, olduğum yerde, yaklaşmadan baktım yüzüne. Bu sefer sesini daha da yükselterek, tekrarladı; Sen neden burada değilsin ? Onca sahtekarın, onca vicdansızın, onca ihanetin içinde durabilmeyi nasıl başarıyorsun ? Çocukların vurulduğu, çiçeklerin koparıldığı, sevgilerin harcandığı, umudun tükendiği, renksiz, yapay bir dünya var dışarıda. Uyuşmadan uyum sağlayamadığım, gürültüsünden uyuyamadığım. Kirli, kibirli, kaba bir dünya var. Çıkarları uğruna seni çakıyla son model bir arabayı çizer gibi çizecek binlerce insan var. Kanını emecek bir sürü vampir. Sana kullanılıp, köşeye atılmış pis bir mendil gibi hissetirecek bir sürü katil. Sen neden burada değilsin ?

Vaz geçtim herşey den "Sen " ben dedikçe kendim den bile ...