


......


Eğer "değer"lerini "diğer"lerinden ayıramıyorsan; "meğer"lerini bir cebine, "keşke"lerini de diğer cebine koyarsın...


Virüs belki bir musibetti insanlığa .
Ama belkide yeniden insan olduğumuzun anımsatıcı gibi girdi hayata. Paranın makamın gücün hiç şeye yaramadığını gösterdi.
Biraz özleyin değerli olan şeyleri nasıl degersizlestirdiyseniz anlayın değerini diye mesaj verdi bizlere.
İnşallah bir gün bu virüs gidecek ama bir Tsunami gibi ardında kötülük adına ne varsa yikacak.
Geriye sevgi saygi ahlak hoşgörü. Geriye insanlık kalacak .
Küçük bir çocuğun sikayeti cevap bulacak.
Aylan bebeklerin umuda yolculugu yarım kalmayacak. 😢😢😢 Evlerine bomba yağan yavrulara ışık doğacak.
Anaların şikayetleri gözyaşları anlaşılacak .
Bin canlar gidecek belki ama
İnsanlık yeniden doğacak.
Rabbim hepimizin yardımcısı olsun 😢😢🤲🤲🤲🤲


Bize nasip olmaz orası kesin...



teyzesinin prensi ♥️♥️




Seviyorum yalnızlıgı.
En sevdiğim yanı, sadıklığı...'!


Ben değişmedim.!
" Sadece duyduklarim ve gördüklerim arasındaki o muazzam dengesizlikleri farkettim.."


munzurluk😁😁😁




Yanındayım”, kelimesi sadece laf kalabalığı, kimse yanınızda değil tek başınasınız.!


belki bir gün 🙄🙄🙄


Sevdiğini başkasına uğurlamak mı daha zor;
yoksa başkasından geldiğini bile bile onu karşılamak mı...


Keşke kendim gibi birine denk gelsemde kendim gibi birini sevsem asla pişman olmazdım ..😊😊


Bensiz mutlu olduğunu hissettim bende kendimi hatırlatma gereği duymadım

hesabını tanrıya verrrr.......


Sevgiye muhtaç değilim, sevildiğime ikna edilmeye muhtacım.

Ve herkes bir gün !
Kabuk olup düşecektir açtığı yaradan elbet .?
"Ne kadar derinse o kadar yüksekten"


Ve kitabın sonu şöyle bitiyordu; O ilk gördüğün tanıdığın güvendiğin kişi değildi artık, Seven yanılmış Sevilen yabancılaşmıştı....

Hiç anlaşamadık şu fani dünya ile.. Ben onun sırtına yük O, benim yüreğime dert oldu

Benim acıya vercek birşeyim kalmadi mutluluktan alacagim var😁😂

”Ben umudumu, uğruna sabahı zor ettiğim insanın, hiç umrunda olmadığımı fark ettiğim gün kaybettim

Her insanın "artık yeter." dediği bir nokta vardır.
O noktadan sonra ne hatır kalır ne de sabır . . .


Renklerinden hiç pişmanlık duymayan,
Siyah, beyaz bir kadınım ben.
Eski şarkıları,
Masalları,
Ve yağmuru çok seven.

