aşk dediğin aslında nedir biliyor musun; ağzının ortasına bir tane yumruk yersin, kan tükürürsün, sonra bir tane daha yersin yine kan tükürürsün. canın yanar söyleyemezsin, söylesen canın yanar, anlatsan anlamazlar. çeken bilir yani. üstelik en kötü tarafı da ne biliyor musun; bu bir insanın başına gelebilecek en güzel şeydir.
Bakmayın siz benim etrafımın bu kadar kalabalık olduğuna, adı sadece kalabalık aslında. İhtiyacım olduğunda hiç kimse olmaz yanımda. Bakmayın siz benim bu kadar neşeli olduğuma, tebessümlerimden hüzün kahkahalarımdan isyan kopar dikkatlice duyulduğunda. Bakmayın siz benim gözlerimin böyle ışıl ışıl parladığına. Bakmasını bilen farkeder buğuludur aslında. Bakmayın siz benim milyonlarca insan arasında yaşadığıma, ben bunca insan arasında anadan doğma YANLIZIM aslında....
Tatlım, ben senin bildiğin Leyla'lardan deliyim.
Mecnun'u Leyla eden kadınım ben. Şu gördüğün beş para etmez dünyayı parmağımda oynatabilirim çünkü defalarca kendi dünyamın enkazından sağ çıktım.
Ateşten de korkmam. Zaten yanmış olan bir daha yanabilir mi?
Ama mevzu bu değil.
Mevzu derin.
Çakmağın varmı
