
İnsan birşeylerin kabardığını hissedemeyebilirsin. Bazen yeni hedefler belirlersin hayatın için (Bir yelkenlinin içinde yaşamak gibi)
Gerçeklerin arkasına gizlenip tesadüflere de emanet edebilirsin hayatı.
Yolun nereye çıkacağını bilebilsek keşke.
Belki hiç bitmeyecekmiş gibi uzanıp gidebilir sular.
Yorulduğunu bile anlayacak zamanın olmadan dolaşabilirsin okyanuslara ulaşmak umuduyla
Okyanusa ulaştığında hüzünlü bir akşam bekliyor olabilir seni
Belki yüreğin kabarır gurur duyarsın geride bıraktığın azgın dalgalardan
Bilemezsin belki yeni bir başlangıç vardır tepelerin ardında
Ya da hayatı tesadüfe bırakmamanın sığmayabilir koltuklarının altına.
Yeniden doğrulabilecek gücün varsa kaybetmek korkusu yeter mi hayatı ödünç almış gibi yaşamaya...