Anladım ki: İnsanlar; Susanı korkak. Görmezden geleni aptal. Affetmeyi bileni çantada keklik sanıyorlar. Oysa ki; biz istediğimiz kadar hayatımızdalar… Göz yumduğumuz kadar dürüstler ve sustuğumuz kadar insanlar…

Sadece çocukken güler insan, diğerleri gülmek değildir. Çünkü insan büyüdükçe komikliklere değil, acılara gülmeyi öğrenir.

Tesadüf bir başlangıçtır, finali sen oynarsın perdeyi kader kapatır.

Bak bu izler kalıcı bıçaklar vardı sineme

Dayanır canım acılara söylemeyin anneme

İzlerimdir gizlerim yalnızken onları izlerim

Hepsi birini canlandırır ben öldürürüm

İzlerime bakmayı sürdürürüm

Kendimi hatalarıma güldürürüm

Yokluğunuzu hissetmeyeni, varlığınızla rahatsız etmeyin