
bir beyaz kağıda
her şey yazılabilir
senin dışında
güzelliğine benzetme bulmak zor
sen iyisi mi sana benzemeye çalışan
her şeyden
bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor
belki tabiattadır çaresi
senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
ve benim
bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
anlarım bitkiden filan
ama anlatamam
toprağın güneşle konuşmasını
sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla
sen bana ışık ver yeter
bende filiz çok
köklerim içimde gizlidir
gelen giden açan soran bere budak yok
bir şiir istersin
“içinde benzetmeler olan”
kusura bakma sevgilim
heybemde sana benzeyecek kadar
güzel bir şey yok


Ve cellat uyandı yatağında tanrım! bu ne zor bilmece öldürdükçe çoğalıyor adamlar ben tükenmekteyim öldürdükçe..

bi tavla oynar miyiz birasına

Gündüzün rengine benzemez gecenin rengi üşütür ayaz korkutur karanlık Bir garip bir hüzün var içimde ya bu şehirde ben fazlayım yada yanımda biri eksik.

Ey yar ey göğsümün sol yarısı su bulanınca meydanlarda sesim yırtılınca hiç dostum kalmayınca sarsılmış bir ömrün basamaklarından görüşüme gel ne olursun iyimser bir gül açsın yanaklarimd
a ( MADAM)