

Zordur benimle yürümek.
Bunu benimle yola çıkanlar bilir, hepsi yarı yolda gittiler.
Suç kimde ?
Ben zoru seviyorum onlar sevmiyor.
Yapacak bir şey yok.
Suçum var mı, tabi ki var.
Zor yola kolay kişilerle çıkmak en büyük hatam...!
Charles Bukowski..




Havva miss

sabah sporu olmazsa olmaz

istanbul beyaz çok yakıştı sana



Yollar herkesle yürünmez.
Gökyüzü herkesle seyredilmez.
Kahve herkesle içilmez.
Dostluk sadece değer bilenlerin meziyetidir💙


miniğim....


ilk mahsul


Hayatta en sevdiğim üç kelime;
vefa ve vicdan…
Ne, üç dedim, iki mi saydım;
niye şaşırdınız ki…?
Hayatta da her şey hep
“Bir” eksik değil mi…?!





Edebiyata Aşık bir Kadından...
korkacaksın Adam
Kaleminden ne zaman Aşk ne zaman Zehir aktaracağını çok iyi bilir.
Kalemi Dans ettirir Satırlarda,
kelimelerle oynar..
Anlamazsın ...Seviyor'mu Dövüyor'mu... Yoksa Sövüyor'mu ....


ATAM minettarizzz❤❤



.Güzel günler çabuk geçer,
İçimiz bir hoşçakal ülkesi..
Bir ölüm vefalı,
Bir de sonbahar..
Cahit Zarifoğlu




spor sart ihamal etmeyin siz onemlisini unutmayin


💙💚💛💜💖


uzaklar değil,yaşanan hayatlardı onları ayıran.
-bana varırmısın.. dedi adam
kadın kendi sesini duydu,
-şimdi çıksam yola...
kaç saat sürer sana varmam....


once gittin unutmus gibi yaptim sonra tekrar geldin tekrar sevidim sonra gittin gene neden gittigini hic anlamadim ki tek bildigim sen hic yakinima gelmimisinki....demiss sair

gunaydin☕💥😎



Anne, benim kızın!
Can Sızın, cansızın cılızın, büyümeyenin, tahtını yapıp da bahtına el süremediğin.
Büyüdüm bak, Kocaman kadın oldum. Kendi yuvamı kuralı çok uzun yıllar geçti. Alıştım mı diye sorarsan bana, Sabahları erken kalkmaya alıştım mesela. Çocukları okula göndermeye, çamaşırları ters çevirip makinaya atmaya, pilav yapmaya..Biliyor musun bu yıl salatalık turşumu bile kendim kurdum. Güzel oldu mu dersen, ne bileyim be anne. İtiraf etmek gerekirse seninkiler kadar güzel olmadı, sirkeyi biraz fazla kaçırdım sanırım. Beni bilirsin, elimin ayarı olmadı hiç, yüreğim gibi..
Bazen mutfağa çekilip bi kahve yapıyorum kendime. Yüzümde hüzün, şuramda, ta derinlerde bi yerde iflah olmaz bir yalnızlık. Boğazımı sıkıyor içimdeki balıkçı yaka hissi. Keşke diyorum bu kadar uzak oturmasaydım sana.
Yüreğim anne! Yüreğim öyle sıkışıyor ki bazen, ne yalan söyleyeyim çok korkuyorum ölmekten. Çocuklar anne, çocuklarım. Ne yapar bensiz. O kadar küçükler ki daha. Ben bile bu yaşta hala muhtaçken sevgine ve sana. Onlar nasıl başa çıkar diyorum hayatla.
Biliyorum anne, biliyorum. Ölüm bile eskiyor zamanla. Evler eskiyor, Anılar eskiyor. Ve unutuluyor verdiğin emekler. Bırakıyor herkes bir gün bedenini toprağa... Ne olur anne, kendine iyi bak. İlaçlarını ihmal etme, doğru beslen, yürüyüşe çık, bitki çayı iç falan.
Ne kadar uzak olursan ol, Güneş olmadan da uzanır bana gölgen. Yeter ki diyorum yeter ki, nefesin çekilmesin ensemden...
İnan Durak Taş


