


çağırmasız kır günlerini ,zararsız akrepleri , uzunlamasına yaşayıp yatay bir çocukla kalkan bir sürü alışkanlıklar taşıyan insanlığımızı ,gülüşü yalnızlar çarşısında çağrılmış gümüş seslerini aynadaki yüzlerin.. başkası sevsin diye en seçkin yerine bir şal gezdirirdi. İnsanlığımıza bir şey getirirdi..




















