Bazen sahiplenemeyecegimiz bir umut

İnsan demiyorki gönül bırak sende unut

Hayalinde dusledigin kadar büyükse sevdan

Bırak ey insan sen asıl sen gönlünü avut

Çare gelmez ölüme benligin bedeninden çıkınca

Karamsarlığı birak gönül yanliz değil misin mezarda

Dünya haline aldanma gönül insan değildir nazarda

İnsanın insanligidir yürek kalınca bedbaht darda

Saygılarımla ((((((((CEFA)))))))

Bazen hüzün sarar ya yüreğini alırcasına

Kızgın bıçakla kalbini daglarcasina

Ruhunu bedeninden koparircasina

Yüreğime açtığın yara gelsin aklina

Bugün günlerden hüzün sardı yine yuregimi

Sanki aldı götürdü bedenimden benligimi

Yine geldi aklımda kaybettiğim tüm hayyallerimi

Bugün günlerden hüzün yaktı yine geleceğimi

Karanlık çökmesin güneş batmasin ne var

kafamı kurcalayan aci karamsarligim var

Gece cokmesin yüreğime yaşanacak şeyler var

Bugün günlerden hüzün yüreğimi saran mi var

Saygılarımla (((((((cefa)))))))

gecelere kaybolur yarinlar anlamsizca

insanlar aldatir yuregini onursuzca

yuregindeki yarani deserler vicdansizca

bir parca mutluluguna konarlar hayasizca

ne sevgi barindirirsin koskoca yureginde

ne kucucuk bir umut yeserir hayallerinde

ne diye bir tebessum ariyirlar gozlerinde

senin olan hersey zaten degilmi ellerinde

saygilarimla (((((cefa)))))