Aktaş Yağmur - Sociable

Aktaş, 35

"çekilmez bir kadın oldum yine

uykusuz, aksi, lanet

bir bakıyorsun ki ana avrat söver gibi

azgın bir hayvan döver gibi

o gün çalışıyorum

sonra birde bakıyorsun ki

ağzımda sönük bir cigara gibi tembel bir türkü

sabahtan akşama kadar sırt üstü yatıyorum ertesi gün

ve beni çileden çıkarıyor büsbütün

kendime karşı duyduğum nefret ve merhamet

çekilmez bir kadın oldum yine

uykusuz, aksi, lanet

yine her seferki gibi haksızım

sebep yok olması da imkansız

bu yaptığım iş ayıp rezalet

fakat elimde değil

seni kıskanıyorum."

Çok insan tanıdım bana sahip olmak isteyen etrafımda dolanan, ama kendimi bildim bileli kanmadım sahte yüzlere. Kedi ciğer hesabı mundar derler ya kötü insan oldum.. Bu yüzden dostumu özenle seçtim. Birileri olsa da, çok kalabalıkmış gibi görünse de hayatım tek başıma ayakta kaldım düşsem de kimsenin elini tutmadan kalktım. Kimseye muhtaç olmadım. Beni sevenler oldu elbet kötü giden ilişkilerimi tamir etmek istedim çok yoruldum ara verdim.. Ölürcesine sevmedim ben birini "Aşkın ne olduğunu çok iyi biliyorken, tanışamadım onunla sıkamadım elini ". Evet, farklı geldim hayata diğerleri gibi değildim, olmamda zaten. Hamurum sağlam fazla su yok! Sürekli derim kendi kendime ne gülüşüm ne bakışım nede sevgim herkese nasıp olmaz diye.. Kendimi çok yükseklerde gördüğümden değil tabikide her insanın özeli vardır ya, özelime sakladım kendimi.. Her ne kadar rollerimiz olsa da, bu hayat bir film değil gerçeğin ta kendisii. . .!

Öyle bir suçluluk duygusu var ki bende, yemeğin yemediğim yarısının bile kalbinin kırıldığını düşünüyorum.. Böyle yaşamak kolay olmuyor elbette.. İnsan, yaşamayı becerebilenlerin karşısında donup kalıyor.. Yani merak ediyorum, insanlar nasıl oluyor da yaşamaya ara vermek istemiyorlar.. Bana gelince, ara vermek bir yana, yaşamak istediğimden bile o kadar emin değilim.. O tür bir saplantım -ya da kararlılığım diyelim- hiç olmadı.. Kendimi dünya için o kadar zorunlu veya yararlı da görmüyorum üstelik.. Soğuk makarna gibiyim, ne dünyaya zarar vermek istiyorum ne de büyük bir yarar sağlamak gibi önlenemez bir isteğim var.. Var olmak, o kadar da heyecan verici gelmiyor bana.. Buna karşılık, yok olmanın da anlamlı bir yanını göremiyorum.. Tavşan boku gibiyim bir bakıma; kokmaz, bulaşmaz.. Sizin anlayacağınız, eğer ölümü anlamlandıran yaşadığınız sürece yaptıklarınızsa, pek şansım yok..