
Aklım da hiçbir şey yoktu
Çünkü o sıralar sana rastlamamıştım daha
Sonra sen çıktın geldin
Ortalığı güzelledin
Ve beni benden ettin...

İçinden geçenleri söylemek mi yoksa sessiz kalıp susmak mı daha zor ? SENCE ???

Gecenin ayazında soğuk ıssız sahilde
Yapayalnız biri
Yüreğinde yaşanmışları
Gözlerinde özlem kırıntıları
Son vedanın buruk tadı dudaklarında
Uzattı ellerini karanlık ufuklara
Tutmak istedi görünmez bir eli
Ama tutamadı
Ellerine baktı bomboş ellerine
Düşündü bir an
Anılarındaki sıcak dokunuşları
Yürekten söylenen ezgileri
Sonra
Çevirdi dalgalara yorgun bakışlarını
Gömdü ıslak kumlara yalnızlığının acısını
Buruk bir gülümseme dudaklarında
Sonra dinlemeye başladı
SESSİZLİĞİN BURUK SESİNİ

Susuz yağan yağmurlarda ıslanmak
Dumansız ateşlerde yanmak
Gözyaşı dökmeden ağlamak
Görülmeyen bir bağla bağlanmak
Varlığında bile yokluğunu yaşamak
Yanındayken dahi hasret kalmak
Onsuzken bile onunla olmak
Onun yokluğu belki de yaşamamak
Acıyla hasretle yoğrulmak
Düşe kalka yürümek
Sonra yine doğrulmak
Başka nasıl tarif edilir bilmiyorum
Aşık olmak....

Ben utangaç bir kalbi taşırım geceden
Sana aşık olduğumu ölsem söyleyemem.... Ö.ASAF
BU GECE DE ÖZDEMİR ASAF DİZELERİ GÖNÜLLERE HİTAP ETSİN......

Ümit biterse ışığın söner Ümidini asla kaybetme Her doğan güneş yeni bir umuttur sana....


Sessiz insanlar en gürültülü acılara sahiptir....

Özlem bence ne bir şeye duyulan hasret nede ulu bir arzulayış. O bence içten içe ağlayış yada senden ayrı yaşayış



Bir Yağmur damlası,bir ölüm haberi,bir fırtınalı bakış,bir sahipsiz karanlık ve bir muğla akşamı...Hepsinden birer özlem ve her özlemde SEN varsın.

Aşka sabır edecek insan değil. Aşkı taşıyacak yürek lazımdır.