Ne Çok Kırılıyor İnsan

Çıtırtılarını Duyurmadan..

Huzurlu Akşamlar..

Sustum Yuttum Bu Soğuk Sessizliği...

Suçlamadım Suçlayamam Ki Hiç Kimseyi,

Çünkü Ben Getirdim Bu Hale Kendi Kendimi..

Gitmeler Yormaz Beklemek Kadar Gelmeyecek Birini,

Ve Hiçbir şey Bir Kargaşanın İçinde Yalnız Kalmak Kadar Koymaz İnsana

Onun İçin Hep Bildim Yerimi, Ne Bir Adım Gerideyim, Ne Bir Adım Öndeyim...

Geç kalmakla erken başlamak arasındaki süreçtir hayat...Yaşanmamışlığa ait 'keşke'lerle geleceğe dair kuşkulardan ibaret....!!!!!

Ne zaman kırılsam birilerine

Sükut nakışlı hırkalar giyiyorum

Kıvrılıp da içimin denizlerine

Boş ver nasılsa öleceğiz diyorum..

Kısa sürede karakteri ortaya çıkıyor...

"ANLAYANA"