
HAYATTAN ÖĞRENDİKLERİM..!
Susmayı öğrendim, çok konuşanlardan.
Alçak gönüllü olmanın erdemini tattım, çok bilmişlere inat.
Gerçekten bilenlerin, az konuştuğuna şahit oldum sessizce.
Her yaşananın, sadece bir deneyim olduğunu kavradım.
Değmeyenlere çok anlam yüklemenin, ruhuma verdiği zararı keşfettim.
Kendim olmayı seçtim, başkalarından alınmış parçalardan oluşmayı değil.
Kendi hayatlarını yönetemeyenlerin, diğer hayatlara müdahalelerine güldüm sadece.
Kokuşmuş zihniyetlerin yalan gülümsemelerin içinde yer almaktansa, uzaktan onlara seyirci kalıp insanlığımı korumayı öğrendim.
Varlığımı hakedenleri hayatıma dahil etmeyi, haketmeyenlere hoşçakal demeyi öğrendim.
Bu uzun yolda yalnız ama başım dik yürümeyi öğrendim..!