Hep derim kendi kendime:

Şu kısa hayatlarımızda nedir bu insanlardaki hırs?

Nedir bu kötü niyet?

Nedir bu çekememezlik?

Neden insanlar bu kadar bencil?

Akraba akrabaya, kardeş kardeşe, hatta bazense evlat babaya düşman olur.

Bu gün varız yarın yokuz.

En kıymetlimiz zamandır.

Zaman, hep bize aitmiş gibi gelir ama elimizden sürekli kayıp gider.

Bir türlü kıymetini bilmeyi beceremeyiz. Nedendir bu kötülükler?

Dünyevi şeylerin yarışıdır kavgasıdır, bir türlü bitmek bilmez.

Bir gösteriş yarışıdır bir türlü sonu gelmek bilmez.

Önce kendi içine dönmeli insan; önce beynini ruhunu geliştirmeli.

İnsan, insana insan olduğu için değer vermeli. Vicdanını duymamazlıktan gelmemeli.

Hala zamanı varken sevdiklerinin ve kendi hayatının kıymetini bilmeli.

Bu hayat kendini veya birilerini üzecek kadar uzun değil.

Kalbi de dili de bir olan insan mı var.en yakın olan bir insan bile düzen bazın en önde gideni çıkıyor. .. düzenbaz...ama öyle birini tanırsam korkmayacağım...

SEVDİĞİM... !!

Bu gece HAYATIN bana yaşattıklarına ve ...

Hiç yaşatmadıklarına kadeh kaldıracağım.... !!

Her yudumda YOKLUĞUN ,isyanım ve yenilmişliğim mezem....

Duygularım ağır YARALI.... !

Sabaha cıkar mı ? Sağ bilemem ...

Umutsuzum yârrr.....

Boğacağım gözyaşlarımla umutlarımı....

Sevdamın üstünü yasamışlıgımızla örtüp...

Gömeceğim yüreğime....!!

Bir sevdamı daha VUSLATA ermeden...

Ömrümün ikinci baharıydın SEVDİĞİM....

Bugün son şiirlerim dökülecek ,çaglayan yüregimden kalemime...

Yüreğimin şiir kitabını ,yoklugunun atesiyle yakacagım..