9 yasindaki bir cocugun bayram gezmesine gitmek istememesi gibi bir sey olabilirmi sizce.? Oluyormus hemde sebebi cok aci. Anne ya gittigimiz yerde Bomba patlarsa, hem o ölen Askerlerin cocuklari uzgunken nasil geziyim ki diyen bir cocugun piskolojisi nasil duzeltilebilirki.?
Kizimin sordugu seylere mantikli bir cevap verememek nasil bir duygu anlatamam..(cunki Hakli) Bu bayramin tum islam Alemine ve ulkemize Huzuru Barisi ve cocuklarin korkmadan cocukluklarini yasayabilecegi gunler getirmesi Dilegi ile.Bayramimiz Kutlu olsun.
İnanmıyorum...
İnanmıyorum sevgili sana asla. Çünkü sen de bu hayat gibisin... Özletiyorsun, tahrik ediyorsun, öfkelendiriyorsun, aşağılıyorsun, bekletiyorsun, umutlandırıyorsun.. Ama yoksun!... Gerçek değilsin... Düşünüyorum hızla.. Tek istediğim elimi tutmandı!
Elimi sana uzatırken sana sonuna dek güvenebilmekti son isteğim.. İnsan başka ne ister? Seven insan başka ne umar? Boşluğa düşerken inançla sarılabilmek ister son insana..
Yoldaş sevgiliye....
Herşeyi yaşadım biliyor musun?..Herşeyi.. Ama bir tek bu sarılışı yaşamadım.. Düşerken son anda olanına.. Sen hep sınadın beni, hep gücümü ölctün.. Sana ne verip ne veremeyeceğimi hesapladın..
Oysa;
Ben sana olduğum gibi gelmiştim..
Neysem o...
Dağınık,
Hesapsız,
Doyumsuz,
Heyecanlı..
ve yaralı.. Çok yaralı..
VE EN ÇOK KENDİNE TEHLİKELİ..!
Oynamaktan SIKILIRIM ben..Hem yeteneğim yoktur oynamaya.. Mesela sevmediğim
hoşlanmadığım bir insana selam bile veremem. Kaçarım. ÇıkarlarımIa canı cehenneme! Ben susuzluk telaşıyla sık sık kendimi deniz kenarlarına atarım. Orada derin derin nefesler alırım sen bunu gördün.. Benim sık sık daralıp kendimi deniz kenarlarına ağaç diplerine attiğımı gördün! Ben bunu sana gösterdim. Bil istedim. Benim o kapalı kapıların ardındaki büyük ve kirli hesaplarla işim yok. Hiç olmadı da. Bil istedim. Bu hayat basıyor beni.
Ben gökyüzünü seviyorum...Ben mutlak olanı arıyorum. Son anda elimi tutan biriyle öyle havada asılı kalmak istiyorum. O anda büyülenip kalmak istiyorum. İşte bu sevgili..mesele bu..Ben senin gibi sonsuza dek yaşamak istemiyorum. Az buçuk yaşadım, böbürlenmiyorum ne haddime..gördüm..Öyle algı özürlü falan da değilim.. Sadece bana göre degil bu hayat ama geldik bir kere işte.. Gördük yaşadık,iyi hoş ama ben böyle bir şey istemiyorum.. Benim için yaşam başka yerde falan da değil. Yok baska bir yer....Nereye gitsek aynı insanlar,aynı hava.. Hiçbir yerde hiçbişey
yok.Heryerde sürüp gidecek bu susuzluğum biliyorum. Yok mücadele kaçkını falan degilim. Aksine mücadele için ortaya atılan ben ve benim gibilerden başka kim var ki ortada..
İşte ortadayım ve seyirciler yukardan bağırıyor "ha gayret biraz daha dayan" diyorlar... Ama ben sık sık kiminle mücadele edeceğimi bilemiyorum. Bana karşı olduğunu düsündüğüm insanlarla mı yoksa benimle aynı safta olduğunu söyleyen insanlarla mı? Hangisiyle?..
Hangisiyle mücadele etmek daha anlamlıdır..Söylesene mücadele etmeye değecek
insanlar var mı bu dünyada? Ben masallara çabuk inanırım sevgili.. Dedim ya "çok
uzun yaşamak istemiyorum"diye .. Bu yüzden ben aşklara da çabucak inanırım aslında inanmak isterim. Bu aldanış içimdeki sıkıntıyı kasveti dağıtır. Bilirim yoktur ama yine de inanirim.En acısı da budur aslında. İnanmadığım halde o inanmadığım o şey için herkesten daha çok uğraşır yıpranır, hayatımı seve seve ortaya koyarım. Nasılsa hiçbir iddiam yoktur. Böyle kurmuşumdur hayatımı. Aslında hayat budur benim için. İnanmak isteyip de inanmadığım şeyler için herşeyimi ortaya
koymamdır.. Beni bensiz bırakanlara hayatımı vermemdir. Gülerken ağlamam budur.
..................... Birikti hersey içimde.. birikti..çok birikti..
Daha iyi oldu belki. Elini uzatmadın ya sen sevgili..O çok güvendiğim elini..Daha iyi oldu.. Deliliğime sarıldım ben de SIMSIKI.. ömrümün kısalığına sarıldım. Oysa sen hayatsın.O bir zamanlar çok güvendiğim hayat.. Ama yine de eski bir alışkanlık bendeki.. Düşerken boşluğa el uzatma alışkanlığı..belki tutarsın diye.. Hiç yaşamadım ki... Ama yine de bir gelenekti bu bizim gibiler için. Hiçbirşeye inanmazken inanmış görünüp kendini arenanın ortasına atmak.. Ölmek istemek... adanmak istemek..ama yine de anlamıyorum..herkes benden niye korkuyor? Kısa ömürlü olduğum için mi? İşte kaybettim, iste ilan ettim kısa ömürlü olduğumu .. Bu dünya ile ilgili bir derdimin kalmadığını.. İsteyenin olsun..çünkü belki son anda elini uzatırsın demiştim. Meğer yanılmışım. meğer sen de uzun yasayacakmıssın. Tıpkı düsmanlarim gibi..tıpkı yanımda sandığım ama düşmanlarımla olanlar gibi.
Yanılmamışım.hem ne farkeder bundansonra.. Sen ve senin gibiler simdi itin beni arenaya.. Dövüştürün beni..dövüştürün yarattığınız hayaletlerle..
Siz yukardan düşmanlarımla dostlarım sandıklarım beni seyredip alay edin halimle.. Alay edin inanmış adanmış halimle.. Alay edin deliliğime SIMSIKI sarılmışlığımla.. ne farkeder..Ama son kez su sözler dökülecek ağzımdan...Herkesin bir bildiği varmış bu hayatta benim bilmediğim...
Hepsi bu.....hepsi.. İnanmıyorum sevgili sana..hiç inanmıyorum ..sen de bu
hayat gibisin.. Ve bu yüzden sevinçle düşüyorum sunduğun boşluğa...
Sevinçle....
