Antakya asi nehri

ELMAS gibi ol ki yandığın zaman ne yerde külün, ne gökte dumanın kalsın 😉

😉

Gecenin yalnızlığı,

Vurma yüzüme yüreketen ellerini...

İncitme sevdadan canı yanmış garibi...

Uyumasına izin ver

Belki rüyasında güzel şeyler görür.

Belki unutmayı hatırlar bazı şeyleri,

Belki de hatırlamayı unutur...Ah gece ah...

İnlettirme beni!

Öldürme kalmeden mızrabımla üzgün sayfaları.

Onlar suçsuz.

Benim onları hüzne iten,

Dostum onlar benim! ...Sevdam gönlümde intihar etti,

Bende aşkını öldürdüm gururdan ellerimle...

Yarım kaldım, Can çekişti yüreğim..

Ellerini özledim, kurtar diye bekledim.Gün vuslatı beklerken gecem sevdi beni.

Söyle gece neden üzüyorsun?

Yetmiyor mu senin için ışıktan gözlerim.

Sevdamla yandı, hasretle kurudu o gözler,

Güneşe değdi...

Tabi insan olmak isteyene ,

Bir Yanımda Dopdolu Yaşanmış Sayfalar

Bir yanımda üst üste okunmamış kitaplar

Dünüm Yarınım Hep Burda Küçücük Adamda

Susadım Yoruldum Ama Aklım Hayatta

Bir Yanda Yorgun Düşmüş Yaşlanmış İnsanlar

Bir Yanımda Ümitle Aşkla Uyananlar

Dünyanın Her Hali Burda Dağınık Odamda

Çok Düştüm Yaralandım Ama Sarıldım Hayata

Ardımda Büyük Büyük Kocaman Ağır Yükler

Heryerimden Çektiler Beni Beklettiler

Dinlendim Su İçtim Aktı Dudaklarımdan

Her Gün Güneş Doğar Yeter ki Açık Olsun Perdeler