
Bazen Öyle Bir Noktaya Geliyorum ki, Bir Çok Şeyin Adını Koyamaz Oluyorum. Dost,Düşman,Aşk,Öfkem Ve Neşem Sanki Hepsi Birbirine Karıştı. Net Olan Bir Şey Var ki;Kalbim Yumuşadıkça,İnsanlar Daha Bir Acımasızlaşıyor. İşte Bu Yüzden Artık Kabuğum Daha Sert. Attığım Adımlar Ürkek Ve Yavaş. Hayallerim Sınırlı Ve Kalbimin Anahtarı İse Sadece Samimiyet...Gerisinde Bir Canım Kaldı,O da ALLÂH'a Emanet!