Bazan oturduğum yerde kendi kendime dalıp giderim bulanık geçmişimle. Genişleyen halkalar çizerim, bir düşün uyanık imgesine. Gölünüze taş düşerim. Sizse hep konuşursunuz sığınıp kof sözlere, kaçarak kendinizden, uğuldayan hüznünüzle. Telâşla geceyi...
