
Daha az hissediyorum,bugünlerde seni.Daha az özlüyorum nedense,hatta daha az nefret ediyorum.Çok garip acı vermiyor artık o kocaman kahkahaların.Gözlerimi yağmura teslim etmiyorum,ellerimi cebime sokmuyorum gerek kalmıyor.Yoklugu...n hiç üşütmüyor onları.Sevgi deyince aklıma gelmiyorsun mesela..Yorulmak bilmiyor nedense bu aralar ayaklarım,eskisi kadar güçsüz degiller.Sürekli yürümek istiyorum.Bilmiyorum belki yürüyüp uzaklaşmak istiyorum her şeyden yada yürüyüp kavuşmak istiyorum her şeye.Korkmuyorum mesela artık insanlardan,yada kırılırlarmı diye susmuyorum.Bakmıyorum mesela kimsenin gözlerine .Umrumda degil insanların gözlerindeki umut,umrumda degil kim iyi kim kötü,kim ne demiş kim ne yapmış umrumda degil...
Ne zaman yabancı bakışlar yakalasam üzerimde eskisi kadar dikkat etmiyorum kim diye.Bakmasın diyorum ne var bende istemiyorum kimsenin benimle ilgilenmesini,beni sevmesin kimse.Uzagımda dursun herkez.Ne arkadaş istiyorum ne dost nede sımsıcak bir sarılma.Hayatta tek istedigim temiz bir hava,sessiz bir ortam ve yürümek için uzun bir yol.Mesela eskisi kadar sevmiyorum sıcak havaları,hafiften bir rüzgar karışşın istiyorum nefesime.Biraz titresin istiyorum bedenim,saçlarım dagılsın gözlerim soguktan aksın yüzüme tane tane.Hüzünlü şarkılar dinlemek istemiyorum mesela,Yada sesinle sarhoş olmuyorum şimdilerde,aksine sesin beni senden ve bulundugun her ortamdan uzaklaştırıyor.Senin oldugun yer cennet gibi gelmiyor mesela,sen yoksan bahar geliyor yüregime,sen varsan her yer karanlık her yer ayaz.Öyle içten söylemiyorum artık adını yada her duyduğumda senden bir haber devirmiyorum gözlerimi ağlamamak için,aksine daha bir güçlü kaldırıyorum başımı;Gözlerimi kaçırmıyorum seni ananların gözlerinden,yada canım yanmasın diye kesmiyorum senli anıları kimsenin dilinden.Aksine sonuna kadar dinleyip ufak bir tebessüm konduruyorum yüzüme .Gleceksin diyede umutlanmıyorum artık.Gelse de ben yokum diyorum,böylece daha kolay oluyor seni unutmak.Kimseyi sevmeye çalışmıyorum seni içimden atmak için,kimseye yakınlık göstermek istemiyorum canım yanacak diye.Canları yanar mı demiyorum artık,yanan can benimki olmasında gerisi boş diyorum.Daha bencil oldum bugünler de ilgilendirmiyor kimsenin acısı derdi beni.Umursamıyorum kimsenin gözyaşlarını,dertse dert diyorum ben mi yaptım sanki.Dinlemiyorum artık kimsenin derdini,sormuyorum kimseye neyin var diye.Aman diyorum kendi etmiş kendi bulmuştur,ben yanarken kim vardı diyorum o yüzden karışmıyorum kimsenin yangınına;yana yana kül olsun diyorum.Dualar etmiyorum mesela kimse için,herkez kendine etsin ağzı dili yokmu diyorum.Daha bi umursamazım şu sıralar kimsenin üşüyüp üşümemesi bağlamıyor beni.Kimsenin aç olup olmaması derdim olmuyor,yüregim sızlamıyor mesela kimsenin derdine,üstelik eskisi kadar da çok asmıyorum suratımı.Gülünebilecek ne varsa gülüyorum,uzak durmuyorum şakalaşan insanlardan,eğlence ortamından çekmiyorum kendimi geri.Konuşurken düşünmüyorum kırar mıyım diye.Dinlemiyorum sırf üzülmesin düşüncesiyle kimseyi,sıkıldım mı dönüp gidiyorum.Derdimi kimseye açmıyorum artık .
Kimseyi o kadar önemli görmüyorum hayatım da,kimse için üzülmüyorum bu aralar.Bir ölen ağlatır beni başka da yoookkk gözlerimi yaşartabilecek.Ben yaparım demiyorum eskisi kadar bütün her şeyi üstlenmiyorum.Yarına bırakıyorum planları,yarın ola hayır ola diyorum,artık böyleyim özetle dert etmiyorum hiç bir insanoğlunu.kimseye GÜVENMİYOR,kimseyi VAZGEÇİLMEZ kılmıyorum ..