Murat, 50

Çok hata yaptım şimdiye kadar. Tarifi zor,dönüşü imkansız. Ders aldıklarım oldu,almaya vakit bulamadıklarım da. Duyduklarım doğruysa zaferlerim de olmuş. Ahımı alanlar hala ödüyormuş. İyi ki yapmışım dediğim şeyler var,aynı zamanda keşkelerim de.. Engellemek istediğim başlangıçlar da var. Unutmayı yürekten dilediğim kişiler ve zamanlar var,unutamadığım ama elbet bi gün unutacağım dostlarım var. Hayatımdan seneler çalan insanlar var. Hafızamdan silmek istediğim görüntüler var,silemediğim.. Sözler var,duymamış olmayı dilediğim ama duyduğum. Kiminin gözüne sokmak istediğim gerçekler var,ama bende saklı hala. İpince bi ipin üzerinde yürüyorum ben. Ve biliyorum ki düşersem yanarım. Herşeye rağmen isyan etmedim hiç birşeye,hiç bir zaman. Rabbim sınıyor,deniyor ama merhametinide esirgemiyor benden. Buna da şükür.!!!

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim.

Ne hissettiysem onu söyledim,onu yaşadım.

Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım.

Asla keşkelerim olmadı.

Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım..

Karşıma bazen gerçek yüzler,bazen sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım.

Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedım,, yada asla birini severken karşılığını beklemedim.

Dostluğuma değer biçmedim,sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim.

Sevdiysem sonuna kadar gittim,bitirdiysem öldürsede asreti geriye dönmedim.

Bazen çok kırıldım,, bazen belki de kırdım.

Ama hata insana mahsustur dedim.Affettim,af diledim.

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim.

Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.Belkide içten içe sinsice güldüler.

Ama asıl unuttukları şuydu.Ben aldanmadım.

Aldananan herzaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar.

Bir insanın kaybının ne olduğunu bilemedikleri için.

Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için.

Oysa ben hiç insan kaybetmedim.

Sadece zamanı geldğinde vazgecmeyi bildim okadar.

• Рівень

  1

• Очки

  15