Sağlık , aşk, servet 😊

Aşkɑ inɑnmɑk kendini sevmektir yüzündeki ünlemi bozmɑdɑn. Bilmez misin? Sɑnɑ ɑşkın iki kişilik bir yɑlɑn olduğunu öğretmediler mi? Neden her seferinde kɑnıyorsun öyleyse?

Geceleri gündüze cevirmek kolɑydɑ, gündüzleri geceye cevirmek okɑdɑr zor ki..

Gözlerine şiirler yɑzmıştım, yɑzmɑ dedi sözcüklerim ɑkmɑyɑ bɑşlɑrsɑ gözlerimden cümlen olurum dedi. (K.Tazeoğlu )

Son sigɑrɑm gibiydin sen sevgili, kıyɑmɑzdım içmeye .. O cebimde kırıldı, sen kɑlbimde”. (K.Tazeoğlu )

Sen bir kitɑp kɑpɑğı gibi kɑpɑmışken ɑdımı ben her sözcükte seni okuyorum hɑrf hɑrf..( Kahraman Tazeoğlu )

Hiç buluşmɑdığımız bir yerde hiç bilmediğin bir sɑɑtte seni bekliyorum. Gelmen pekte ɑnlɑm ifɑde etmiyor. Ben seni beklemeyi hɑlɑ çok seviyorum..

https://youtu.be/o5u6-hpQNac

https://youtu.be/wKjF4dXx578

https://youtu.be/Lc8Nuk2VN-I

https://youtu.be/CO24IW7DHsM

https://youtu.be/YnUpXQKgP6Y

https://youtu.be/mYVckxZVI_g

Her Şey Sende Gizli

Yerin seni çektiği kadar ağırsın

Kanatların çırpındığı kadar hafif..

Kalbinin attığı kadar canlısın

Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...

Sevdiklerin kadar iyisin

Nefret ettiklerin kadar kötü..

Ne renk olursa olsun kaşın gözün

Karşındakinin gördüğüdür rengin..

Yaşadıklarını kâr sayma:

Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ne kadar yaşarsan yaşa,

Sevdiğin kadardır ömrün..

Gülebildiğin kadar mutlusun

Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin

Sakın bitti sanma her şeyi,

Sevdiğin kadar sevileceksin.

Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer

Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın

Bir gün yalan söyleyeceksen eğer

Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.

Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret

Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın

Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın

Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.

Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın

Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.

Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

İşte budur hayat!

İşte budur yaşamak, bunu hatırladığın kadar yaşarsın

Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün

Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun

Çiçek sulandığı kadar güzeldir

Kuşlar ötebildiği kadar sevimli

Bebek ağladığı kadar bebektir

Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,

Sevdiğin kadar sevilirsin...

Can Yücel

Yıldızlar ateşböceği sanılmaktan korkmazlar. Tagore. Ne güzel bir laf Tanrım.!

Düşünüyorum da,sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek.

Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi,naif yönlerimizin keşfedilmesi, cesaretsizliğimizin anlaşılması,korkularımızın paylaşılması

sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti.

Kabuklarımızın altında kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız.

Ve ne kadar güçlü korunuyoruz, kalkanlarımızın ardında.

Hissedilmeden, el değmeden, sevgimizi göstermeden.

İstiridyeler, deniz minareleri, midyeler.

Kirpiler ve kaplumbağalar gibi.

Sahi koruyor mu bizi bu çatlamamış sert kabuk?

Kimse incitemiyor mu ?duygularımızı,

inançlarımızı, benliğimizi?

Yoksa zarar mı veriyor bu ürkeklik, bu kabuk bize.?

Hissettiklerimizi gölgeliyor, yansıtmıyor mu ?gerçek kimliğimizi?

duygularımızı bastırıyor, el ele tutuşmamızı engelliyor mu?

Eğer bir yıldız gibi ışıl ışılsam ve bir yıldız kadar parlak.

Ne çıkar ateşböceği sansalar beni.?

Belki en hoyrat yürek bile ateş böceğinin o uçucu, masum, sevimli çocuksuluğuna

el kaldırmaya kıyamaz?

Güçlü kapıların arkasına kilitlemesem kendimi,korkaklığımı, sevgi isteğimi en insani yönlerimi

kayıtsızca sunabilsem bu sert kabuğun ağırlığından kurtulup bir kuş gibi uçacağım özgürce.

Anlaşılacağım ve bir ayna gibi yansıyacağım karşımdakine.

O da çözülecek belki.Samimi ve güvenliksiz, silahsız biriyle göz göze gelince.

Oysa bir görebilsek bunu.

Kalmadı böyle insanlar demesek.

Güven duygusuna bu kadar muhtaç olmasak.

Kırılmaktan korkmasak.

İncinsek, yaralansak.

Ne olur bir darbe daha alsak.

Yeniden açsak kendimizi, atabilsek o kabuğu. Denesek ,risk alsak. Yanılsak . Fark etmez.

Tekrar, tekrar bıkmadan denesek.

Ve kucaklaşsak yeniden.

Tıpkı eskisi gibi.

Ne olduğunu anlayamadığımız o on beş yıldan öncesi gibi.

O zaman fark edeceğiz.

Ne kadar özlediğimizi birbirimizi.

Neler biriktirdiğimizi,kaybolan değerlerimizi ne kadar özlediğimizi.

Beraber geldik beraber gidiyoruz oysa.

Vakit az, paylaşmak, sarılmak için.

Yaşadığımız coğrafya zor, şartları ağır.

Yüreği daha fazla küstürmemek lazım.

Sırtımızda ağır küfeler, her gün katlanan.

Ve koşullar bir türlü düzelmeyen.

Sevgiye çok ihtiyacımız var.

Ufukta kara bir kış görünüyor.

Ancak birbirimize sokulursak atlatırız o günleri.

Kırın o sert, o ağır kabuklarınızı.

Kurtulun bu yükten.

Korumuyor o kabuklar, aksine zarar veriyor bize.

Yalnızlığa mahkûm ediyor bizleri.

Hem hepimiz bir yıldızız.

Ne çıkar ateşböceği sansalar bizi.

Kim bilir belki aynı yağmurun altında birbirimizden habersiz yürüdük…

Belki ben o gün o şehri terk ettim,

Belki bir daha aynı yağmuru tadamayacağız.

Senden haberim yok, benden haberin yok.

Başka insanlar var yanımızda.

Aşık değiliz.

Olmayan seni, olmayan beni özlüyoruz.

Ahmet Batman/Soğuk Kahve

İnsan kendini anlayacak birini sevmeli ya da aynı şeyler uğruna yaşadığı biri olmalı .

Aynı yerden bakabilmeli hayata sevdiğin

insan. Bu yan yana oturup film izlemek değil. Sırt sırta otururken bile aynı şeyleri

görmeli, aramalı, bulmalı… Çok fazla hayal kurmamalı insan ve çok bilmemeli ve

kol saatini takmalı koluna…

Ahmet Batman - Soğuk Kahve

Sen gitmek nedir bilirmisin çocuk?

Belki de bilirsin. Hiç gittin mi sen? Hiç gittiler mi senden?

Ve içinden geldiği gibi yazabildin mi?

Offf diyerek herşeye boşver diyebildin mi?

Hayatında binlercesi varken, o birine takılıp kaldın mı sen hiç ?

Ahmet Batman - Soğuk Kahve

Körlerin ülkesinde, tek gözlü insan kral olur. (Desiderius Erasmus)