Emrullah, 39

yalnız evinde; yalnız yaşıyor.. Bir bomonti ile..

1994-2011 yılları arasında Bursa'da yaşadı.. Bursa'nın çeşitli ilçelerinde oturdu.. O zamanlar yaşı küçük olduğu için hayatı daha bilmezken, genç yaşında okul dinlemeyip hayata atılmaya kalktı.. Düştü, kalktı.. Üzüldüğü zamanlar oldu.. Sevinçlenip, sevincinin kursağında bırakıldığı zamanlar oldu..

Köpek öldüren içti. Kustu. Cin içti. Çarpıldı.. Yabancı yazarları olan yabancı kitaplar okudu.. Can Yücel'i sevdi, Oğuz Atay'ı sevdi, Necip Fazıl'ı sevdi, Orhan Veli, Neyzen Tevfik, Şair Eşref'i sevdi.. Her sahnesinde kendinden bir pay çıkartıp, izlediği müzik klibindeki adamın yerine koydu kendisini..

Lanet etti.. Haftada 3-4 gece fsm bulvarında dolaşıp hayatı izledi.. anlamaya çalıştı.. Bazı geceler muhtelif arkadaşlarıyla çorbacıya gidip çorba içip, kokoreç yedi.. Bazen köfte istedi bazen tepeleme sandaviç yedi.. Her seferinde çayını eksik etmedi.. yemeğin ardından çayıyla beraber sigarasını ihmal etmedi, içti.. Bir kaç arkadaşı oldu.. Sonra bir gün arkadaşlarını terk etti.. Birini tanıdı ve üzüldü.. Anlayamadı, yine üzüldü.. Yalnız kaldı..

Hayatı ve kadınları tanıdı ve hâlâ tanımaya devam ediyor..

Muhtelif zamanların en yalnızındaydı.. Bir gün birine çok üzüldü..

Yine de dünyanın yuvarlak olmasına rağmen, hayatı, dünyayı sevdi..

• Nivel

  3

• Puntos

  2773