Benim hayatımın en büyük gerçeği iyilik oldu…

İki lokmam varsa bölmeyi bildim,

İki eşyam varsa paylaşmayı seçtim.

Birinin ihtiyacı varsa, elimden ne geliyorsa yapmaya çalıştım.

Çünkü ben şuna inanıyorum:

İyilik eksilmez… aksine çoğalır.

Benim için inanç;

Sadece sözle değil, yapılanla anlam kazanır.

Bir açın karnını doyurmak,

Bir çocuğun yüzünü güldürmek,

Bir kalbe dokunabilmek…

İşte en kıymetli olan budur.

“Maddi durumum yok” demeyin…

İnanın, az da olsa paylaşacak bir şey her zaman vardır.

Bir ekmeği bölmek,

Birine umut olmaktır…

İki eşyanız varsa birini verin,

Bir lokmanız varsa paylaşın…

İnsanlar unutur…

Ama Allah yapılan hiçbir iyiliği unutmaz.

Gelin…

Biraz daha paylaşalım,

Biraz daha doyuralım,

Biraz daha insan olalım…