EY TÜRK! SENİN BAYRAMIN ARAP'IN BAYRAMI DEĞİL, NARDUGAN'DIR!

Nardugan, Türk milletinin en kadim bayramıdır. Her yıl 21 Aralık’ta, gecelerin kısalıp gündüzlerin uzamaya başladığı gün kutlanır. Güneşin yeniden doğuşu, karanlığın yenilgisi ve umudun doğuşudur. Bu özel günde, Türk halkı atalarının izinden giderek göğe dua eder, doğaya şükran sunar. Evlerde “Hayat Ağacı” süslenir; dallarına kırmızı kurdeleler, dualar, tamga desenleri ve küçük hediyeler asılır. Çünkü bu ağaç, yer ile göğün birleştiği kutsal eksendir. Aileler bir araya gelir, ocaklar yakılır, sofralar kurulur. Tutmaç çorbası, etli hamur işleri, kavut, kımız ve kurut gibi geleneksel yiyecekler hazırlanır. Ateş yakılır, etrafında dönülerek dualar edilir; küçük bir ateşin üzerinden atlanarak ruhun arındığına inanılır. Ayaz Ata ve Kar Kızı, çocuklara hediyeler getirir; yalnızca oyuncak değil, tarih, kültür ve kimlik armağan ederler. Çocuklar o gün atalarının masallarını dinler, şaman davulunun sesiyle büyürler. Büyükler ziyaret edilir, birlik ve dayanışma kutsanır. Herkes Türk desenli giysiler giyer; kırmızı, mavi, beyaz ve altın rengi öne çıkar. Tamgalarla bezeli başlıklar ve bileklikler takılır. Nardugan yalnızca bir yılbaşı değil; ruhsal bir doğum, ışığa yürüyüştür. Şamanlar güneşe selam durur, insanlar geçmişin izini bugünde taşır. Ve nihayetinde sosyal medyada bu kültür yaşatılır, hatırlamak yaşatmaktır. Nardugan, Türk’ün kendi güneşidir. Karanlığın ardından doğar. Her Nardugan, bir uyanıştır. Her uyanış, Türk’ün özüne yolculuğudur. Nardugan Bayramınız kutlu olsun!