Sevgi, tıpkı inanç gibi, kalpten gelirse anlamlıdır.

Zorlarsan şekil olur ama ruh olmaz…

İçten gelmeyen bir sarılma, bir anlayış ya da bir sevgi, hem seni hem karşı tarafı yorar.

Önce kendini anlamak, sonra kimseyi değiştirmeye çalışmadan kabul etmeyi öğrenmektir.

Gerçek bağ, özgürlükten doğar.

Zorlayarak değil, akarak gelen sevgiyi onurlandır.

Bazen bırakmak, kalbine daha çok sadık kalmaktır.