Kahve köşeleri ve köşebaşları mekanımız bile olsa var olma savaşı veriyoruz Kültürümü sokaktan aldım Tahsilimi ise hayat okulunda gördüm Televizyonumuz gibi siyah beyaz geçti ömrümüz Hiçbir zaman renklenmedi bu garip gönlümüz Kaderimize kırmızı ışık yandı asla ve asla yeşile boyanmadı Yirmi bir ihtimali olan zarın içinde bile daima hep yek geldi bahtımıza Nefes alıp vermekse yaşamak Bizde varız ve yaşıyoruz