Artik demir almak günü gelmişse zamandan

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan

Hic yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol

Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne bir kol

Rıhtımda kalanlar bu seyahattan elemli

Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli

Bi çare gönüller ne giden son gemidir bu

Hicranlı hayattan ne de son matemdir bu

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler

Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecek

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden

Bir çok seneler geçti dönen yok seferinden