Giden gençliğe ağıt yakmıyorum

Geleceği merak etmiyorum..

Güldüğüm günlerin ağladığım zamanların çetelesini tutmuyorum...

Hayır vurdumduymazlık değil bunun adı ,

Bir ömrün yorgunluğu ...

Birazda törpülendim acımıyor eskisi gibi canım ...

Yaşım geçtikçe nasır bağladı duygularım ..

Ağlamayı unuttum

Her şeye gülüyorum ama

Kimse neye güldüğümü anlamıyor ,

Ardında yatanın acımı yoksa

Mutluluk mu olduğunu kimse kestiremiyor

Ve bu çok güzel...

Çünkü zamanla öğrendim ki

Acı tek başına sessizce çekilir ama

Mutluluk kalabalığı severmiş ...

O yüzden gülmek iyidir,

Dahası

Acının seyircisi olduğu kadar

Paylaşalım diyeni çıkmaz bunu öğretti hayat bana ...

Ah birde insanlar şunu anlasa ,

Acısını tek başına çekmiş biri

Mutlu olduğunda aramaz kimseyi...!!!