İdrâk, şükür yaratmıyorsa henüz eksiktir, hamdır ve şükrün zerresi dahi daha yüksek bir idrâkin kapısıdır.

Eylemle somutlaşan şükür hali, zevk alma peşindeki açgözlü bir zihniyeti, asıl zevkin, zevk vermekte yattığını kavramaya götürür.