Sevmek...!

Korkmadan, Aşkla, Heyecanla Sevebilmek...

Sevmeyi Sonsuza Uzatabilmek...

Bir Tek Gün Bile Şüphe Duymadan Yaşayabilmek...

O Huzuru, O Sonsuz Mutluluğu Yürekte Hissedebilmek...

Ne Güzel Bir Duygu Hissederek ''Seni Seviyorum'' Diyebilmek...

''Seni Seviyorum'' Derken Kanın Kaynaması, Sözcüklerin Tutkuyla Bütünleşmesi...

"Seni Seviyorum" Cümlesini Ben Bu Güne Kadar Sadece Onun Kulağına Fısıldadım, Sadece Ona Söyledim Ona Yazdım...

Bu Cümle Onunla Değerlendi ve Anlam Buldu, Çünkü Ondan Başkasını Düşünecek Tek Bir Zerreye Bile Ruhumda Yer Yoktu...

Tükenmeyen Tek Umudum O Oldu Benim Bugüne Dek...

Hiçbir Zaman Gelmeyeceğini Bile Bile Hiç Tüketmedim Umudumu...

Oysa Biliyordum Asla Benim Olmayacağını...

Bu Aşkın Vuslatı Yoktu, Ancak Rüyalarımda Yaşayabilirdim Vuslat Anını...