Susuz bir akşama yürüyorum

Gözlerim hariç…

Dağılmış bahçelere dökülüyor şimdi onlar

Sana unutmaktan bahsedecektim

Bu beni yorar

Kesilen yerlerinden tanınırmış ağaçlar

Sana kalbimden bahsedeyim

Tanışmış olalım, bu güz akşamında

Değildi kalbim böyle siyah

Kör kuşların yuvası değildi

Çocuktu o da bir zamanlar

Bir öpüş, bir yangına dönüşürdü

Güzel bir ürpertiydi gözleri

Sözleri güllere boyanmış harflerdendi

Gövdemdi, gövdeme nefesti

Sana adını söyleyemem

Bu beni yorar

Ben diyeyim;

kabuklara sakladığım bir yara

Sen çok anla

Sakladığı yaralarından

tanınırmış insanlar...