Eskiden,

Kış gecelerinde

Masal anlatılırdı.

Merdiven çıkılır,

Aidât ödenmez,

Yönetici seçilmezdi.

Mahalleler bekçili olurdu. Haberler

Radyo'dan dinlenir,

Çizgi roman okunur,

Defterlere kenar süsü yapılırdı. Hayat,

Arkası yarın gibiydi,

Kesintisizdi ve

Her gün yaşanacak bir şey vardı.

Herkes kendi düşünü kurar,

Kendi hayatını oynardı.

Şimdi;

Bu teknolojik zamanda...

Herkes yoğun, yorgun

Ve Tek Başına

Ben,

Eski şeylerin...

Samimi mahallelerin...

Cüzdandaki resimlerin...

Saklı mektupların...

Köstekli saatlerin

Ve sokakta oynayan çocukların

Güzelliğine inanıyorum hala...

ÇOOK ESKİDENDİ ÇOOK”...