ŞİMDİ ANLADIK MI?

● Aslında evimizin çok küçük olmadığını,

● Yuvamızın çok soğuk olmadığını,

● Yattığımız yatağın, üstümüzdeki yorganın markasının çok da önemli olmadığını,

● Yemeğin tuzu, salçası az olunca da karın doyurabileceğini

● Etli yemeğin az yada çok pişmesinin önemli olmadığını,

● Yemeğimiz beş on dakika gecikince kıyamet kopmadığını

● Öve öve bitiremediğiniz telefonunuzun, arabanızın modelinin,

● Yazlığınızın, terasınızın çok önemli olmadığını,

● Milyonlarca liraya alınan konutun belki de mezarınız olabileceğini,

● Üstünüzdeki montun, ayağınızdaki botun yağmurdan yaştan korumasının yeterli olduğunu

● Üşümeyelim diye bir köşede duran battaniyenin kıymetini,

● Sıcak bir çayın, Çorbanın, taze ekmeğin nasıl da güzel bir ikram olduğunu,

● Kalbini kırdığınız bir insanın gönlünü almaya vaktinizin olamayacağını,

● Kaçırdığınız trenin, vapurun dolmuşun arkasından telaş yapmanın ne kadar gereksiz olduğunu,

● Nerede nasıl yattığınızın değil de, nerede, ne halde nasıl uyanacağınızı

● Üzerinizde uyuduğunuz yorganın yerine, moloz yığınlarının altında kalabileceğinizi,

● Bu afetler, felaketler, hep ders olmalı, unutulmamalı,

● Zenginliğin, malın mülkün ve makamın emanet olup asıl insanlığın kalıcı olduğunu,

● Sevdiklerinizin kıymetini bilin kalbini kırmayın,

● Yediğinizi içtiğinizi israf etmeyin, emanet olan hayatımızı, canımızı, ne zaman nerede teslim edeceğimiz belli değil

● Yaptığınız işin, imalatın ya da mesleğinizdeki sorumluluğun, insan hayatına nasıl da olumsuzluklar yaşatabileceğini, ölümlere sebep olabileceğinizi,

Demem o ki namuslu şerefli vicdanlı yaşamak çok kıymetli...