Seni seviyorum çünkü en olmadık yerde bile bir çaresini bulup bana dokunuyorsun. Sevginin sıcaklığını hissettiriyorsun. O dokunuşların hiç bitmemesini istiyorum. Her hapşırdığımda bana “Benimle yaşa.” diyorsun. Ve hemen ilaç içmem için bana kızıyorsun. “İç hadi sevgilim, üşütmeni istemiyorum. Ben yokum oralarda, kim bakar sana.” Seni seviyorum çünkü bana yaşamak için her gün başka bir sebep sunuyorsun. Her günü yaşanır kılıyorsun. Uzaklarda da olsan hep beni yaşıyorsun. Yüreğinde her zaman beni taşıyorsun. Gittiğin her yerde ben de varım, her anında yanındayım. Böylece ikimiz de hiçbir zaman yalnız olmuyoruz. Seni seviyorum çünkü her zaman muntazam kokuyorsun. Bensiz bir yere gittiğin zaman, aklında ve kalbinde olduğumu hatırlatmak için bana mesajlar gönderiyorsun. Ben de yanında olmasam bile seninle olduğumu hissediyorum. Seni seviyorum çünkü sıcaktan kavrulduğun zamanlarda bile sırf ben üşüyorum diye yatağımıza bir battaniye daha seriyorsun. Seni seviyorum çünkü avuç içlerinde yıldızları taşıyorsun bana. Durmadan saçlarını okşamak, ellerini, avuç içlerini, boynunu, dudaklarını öpmek ve yine durmadan sana sarılmak istiyorum. Bunları ne kadar sık yaparsam yapayım yetmeyecek, biliyorum. Ellerin ellerimden uzak olduğu zamanlar kendimi çok güçsüz hissediyorum. Sen geliyorsun şehrime güneş doğuyor. Seni seviyorum çünkü mavisin sen. Gülümsememsin. Kışın buz tutan ellerimsin. Tutkunun rengi kırmızım, sıcaklığım, güneşimsin. Seni seviyorum çünkü saçlarımı okşuyorsun. Sana en kızgın olduğum zamanlarda bile beni yatıştırmak için elinden gelen her şeyi yapıyorsun. Beni gülümseyerek öpüyorsun. Seni seviyorum çünkü bana milyonlarca neden sunmama sebep oluyorsun. Beni olduğum gibi seviyorsun. Bana öyle gülümsediğin için seni seviyorum. Seni seviyorum.