ÖZLEMEK

Seviyorum suskunluğunu, sanki sen

yokmuşçasına burada

duyarsın beni uzaktan, dokunmaz sana sesim.

Uçup gitmiş gibi gözlerin

ve ağzın bir öpüşle mühürlenmiş.

Seviyorum suskunluğunu, çok uzakta

görünüyorsun

Sanki yas tutuyorsun, kumrular gibi cilveleşen

kelebek benzeri.

Uzaklardan duyuyorsun beni, ulaşmıyor sana sesim.

Bırak da varayım dinginliğine sessizliğinde.

Ve konuşayım sessizliğinle

bir lamba gibi parlak, bir yüzük gibi yalın.

Gece gibisin, suskunluğun ve takım yıldızlarınla

Yıldızlarınki gibidir sessizliğin, öyle uzak, önyargısız.

Seviyorum suskunluğunu, sanki sen yokmuşçasına burada

uzakta ve hüzün dolu, sanki ölmüşsün gibi.

İşte o zaman bir sözcük yeter

Uçarım, uçarım sevinciyle yaşadığının.

Pablo Neruda