Nasıl da yabancılaşıyoruz birbirimize.

Biz miyiz bu insanlar

Bu konu komşu

Bu arkadaş, eş dost

Bu mahalle

Bu sokak

Bu çoluk çocuk

Ana baba

Bu kardeşler biz miyiz

Biz ne hale geldik böyle

Mal davası, mülk davası derken

Kardeşin kardeşle küs olduğu

Benlik, senlik kavgaları yüzünden yuvaların

Menfaatler yüzünden dostlukların bozulduğu

İnternetti, televizyondu, hazır gıdaydı derken komşulukların unutulduğu

Bırakın omuz omuza, göz göze gelmeye korkar oldu insanlar

Sanırsınız ki

Parayla satılıyor küçücük gülümsemeler, bir kuru merhabalar

Herkesin burnu Kaf Dağı'nda

Oysa herkes sadece bizim gördüğümüz kadar

Bilmiyorlar; başımızı çevirsek, hiç yoklar

...

Ne yazık ki, miras karşılığı sevilir oldu ana babalar

Yalan oldu gerçek sevdalar

Eskiden bir bakıştan, bir gülüşten titrerdi yüreklerimiz

Şimdilerde ise kızın fiziği, oğlanın para pul fizibilitesiyle doğru orantılı sevgilerimiz

İki gün gönlümüzü eğler, heyecanımız bitince de, yeni heyecanlara doğru çeker gideriz.

Kısacası, öğütürüz biz

İnsanı

Aşkı

Sevdayı

Vefayı

Dostluğu

Arkadaşlığı öğütürüz biz

Sanırım, hep katkılı gıdalar yüzünden bunlar

Ya da internet mi, acaba neden

Ya da zayıflayan imanlarımız

Belki de, giderek kaybolan vicdanlarımız.

Öğütüle öğütüle un ufak olmuş insanlığımız..

—Alıntı