Ben büyürken YÜREĞİMİ büyütmeyi becerememişim .

YÜREĞİM hep çocuk kalmış aslında . Ne ölçülü davranmayı , ne de yerinde doğru karar vermeyi başarabilir .Zora geldiğînde ağlayan , en küçük şeyde sevinen haylaz ama bir o kadarda duygusal küçük bir çocuk benim YÜREĞİM .Neden bu kadar çok ağladığımı soranlara bir türlü anlatamıyorum ,içimde hissettiğim garipliği , yanlızlığı .Ben susmayı tercih ediyorum ,

YÜREĞİM ise AĞLAMAYI............