yola düştüğümde

Yola düştüğümde üzgündüm

aklımda lambaların ışığı, çavlanların sesiyle.

Sevdiğim dizeleri boza boza sığındım gölgene,

Çürüyen yaprakların sessizliğiyle inciniyorken ağaçlar,

Sabahın ezgisiyle başladım sana ve güne

ey tahtayı oyan nem!

Geçiyorum senden upuzun bir yağmur kokusuyla,

Toprak damlı evlerin

Sıla diye ezberlenmesinden, evet susuzluktan

Dağ denilen o masalsı vurgudan...

Kuytuları döve döve büyüyor ıssızlık.

Bakarsın yalnızlık da çoğalır

bir kalp atımı mesafesinde,

suskunluk da bir görgü biçimidir

Deneye yenile uzaklara karışan

telaşlı güzel kadınların billurlaşan gözyaşlarında

aşkla sevişiyoruz ne de olsa

zamanın hırçın dudaklarında