Yürüyorum sulu kentin yaş sokaklarında.

Ölü duvarların karanlıklarında adını görüyorum korkularımın tam ortasında. Adını adımın yanına yazasım geliyor

ve bir bakıyorum sözcükler ayrılığı yazıyor.

Bilmem kaderim anlıma ne yazıyor

söyle serseri kentin asil güzeli kaderim adını neden alnıma yazmıyor. Suratımı yırtasım geliyor ve bu kenti yakıyorum.

Bedenimin sensiz nefes aldığını hissediyorum

ve ruhumu zincirlere vuruyorum.

Aşkım sonsuz yağmurların aktığı şehri sensiz paylaşıyorum.

Ölüm karası yağmurların bedenimi ıslatması dokunmuyor

ama sensiz ölmek zoruma gidiyor.

Ve yarınların yarına kalması ve ebediyetin siyaha yazılması,

Zoruma gidiyor sevdiğim