Televizyon yoktu

Gazetede herzaman olmazdı.

Öyle güzel günlerdi keyifimiz bozulmazdı hiç!

Dışarıda kar.

Ama kuzine içten içe öyle yanıyorki.

Kuzinenin üzerinde demir maşa.

Maşanın üzerinde de ekmek dilimleri.

Aydınlık bir kış sabahı güzel kızarmış ekmek kokusu.

Sucuk lükstü. Yumurta lezzetli.

Ekmek herzaman ekmek gibi.

Birkez olsun kümesten yumurta almamış,

birkez olsun o kızarmış ekmeğin kokusunu

duymamış ve fakat alışveriş

merkezinin restorant katlarında boğucu bir gürültü ve havasızlık

içinde hamburger keyfine fit olmuş çocuklar ve

gençler için ben ne kadar yaşlıyım.

Dışarıda kar.

İçeride kanaat.

İçeride huzur.

Öyle güzel temizdikki. Keyifimiz bozulmadı hiç!

Portakal kabuklarını sobanın üzerine dizer,

Kokusuna ram olurduk.

Kestane közlemek büsbütün bir gecenin

akıllara seza mutluluğuydu.

Sonra illaki büyüklerin anlattığı hikayeler,

hatıralar.

Birçoğu arızalı ve tadaviye muhtaç beyinlerden

çıkma

dizilerin ve filmlerin açtığı hasarlar yerine,

geniş ve besleyici bir masal dünyası.

Lezzet bir tarafa, kokuyada hasret

kalacağımız kimin aklına gelirdi?

Ekmeklerimiz el değerek üretilirdi

sağlıklıydı, lezzetliydi ve mis gibi kokardı.

Çay da kokardı.

Domates de.

Bütün bu nefasete, küçücük bir bakkal

dükkanının zenginliği yetiyordu.

Dışarıda kar.

İçerde huzur.

Mutluluğun resmini çiziyorduk..

İyi Geceler ❤️