belirlenmiş kodlarla şekilsizleşmiş ilişkiler; acı, merhamet, vicdan ve daha bir dolu ıvır zıvır içinde "anlaşılmanın" bir köpek uluması olduğu kendi sokağımıza dönüş, kendi içimize göç, sürgün olmanın kilometresiz ifadesi, yabancılığın sınırsız olma hali, duvarlar üstünden atlarken düşüp kanattığımız dizlerimiz, çarpılan kapıların akıttığı burun kanaması, diz çökmeden sırtlayabilmek için evimizi giydiğimiz bağcıksız ayakkabılar, kendi içimizde yanan mum, mumun sadece kendini tüketmesi, yalnızlığın özgürlük olmadığı, bir arada olma kayığının kısa ipi, içimize ördüğümüz duvarlar, "bir damla bir damla daha iki damla etmez, daha büyük damla eder".
Comments