Babaannem derdi ki:

Her şeye rağmen değerin değerini bil kızım...

Çamura düşürme;

bırak yüreciğinde uyusun.

Kadir kıymet bilen, gelir elbet,

geleceği varsa şöyle buyursun.

Sen yaşat ki senden gören bilmeyene duyursun.

Güzelliklere düşen toz, üflersin gider.

Tozdan büyük değil ya

değer bilmeyene biçtiğin eder...

Ne diye bir bilmez için değeri edersin heder?

Dünyanın kışı var da yazı yok mu?

Elbet gösterecek kader...

Ancak özünü besleyenlere verdiğin emekle

sen, sen olursun...

"MERAL DEMİR