Pir Sultan oluyorum çoğu kez

Kafa tutuyorum Hızır Paşa'ya

Dönen dönsün diyorum,

Dönmüyorum yolumdan

Ve can veriyorum bir darağacında...

Nazım oluyorum bazen de

Ben bir çınar ağacıyım görmediğiniz

Kılıç gibi sallıyorum kalemimin ucunu

Destanını yazıyorum kurtuluşunun

Ve geberiyorum memleket hasretinden...

Bir de bakıyorum Orhan Veli olmuşum

Gökyüzünü boyuyorum, siz uykudayken

Bir uyanıp bakıyorsunuz, gökyüzü mavi

Alıp başımı gidiyorum gün oluyor da

Yelkovan kuşlarının peşi sıra...

Ahmet Arif oluyorum kimi kez

Ham çarıkta buluyorum bir ayağımı

Kapatılan gözlerle üşüyorum da

Oy havar...!

Hançer yalımı buluyorum sol tarafımda...

Hasan Hüseyin olmadan durur muyum hiç?

Ben şimdi kaç kişiyim söyleyin hadi

Hesabını soruyorum suskunluğunuzun

Haziran'da ölmek zor diye belki,

Şubat'ta ölüyorum, mutlak o yüzden...

Attila İlhan oluyorum bazen de

Sisler bulvarındayım akşam çökerken

Git başımdan diyorum, Aysel gitmiyor.

Mıh gibi aklımda tutuyorum adını aşkın

Dövülüyorum bir de çok gözlüklüyken...

Nesimi oluyorum çok kez de

Minnet eylemiyorum rızkım için kimseye

İki cihan bana sığarken,

Sığamıyorum ben bu cihana

Yüzülüyorum keskin bir bıçağın ucunda...

Veysel oluyorum arada bir de

Birliğe çağırıp insanoğlunu

Sazıma sarılıyorum silahım diye

Zehirli insandan umudu kesip

Şu kara toprağa sığınıyorum...

Neyzen olacağım bir gün mutlaka

Kimbilir belki de o gün bugündür

İçimi soğutmuyor bildik cümleler

Söyleyeceğim lafımı, dolandırmadan

Söveceğim, döveceğim dilimle

Benim son günlerde Neyzen olmaya,

O dili kullanmaya ihtiyacım var.!!!