Ben GÜLEÇ YÜZLÜ insanları severim.

Güleç kadınları, güleç adamları.

Güldü mü IŞIK YAYAN,

Ağızlarıyla yetinmeyen,

GÖZLERİYLE gülebilen insanları severim.

Gülerken gözlerinin çevresi kırışmalı,

Yanakları pembeleşmeli mutluluktan...

O gülüş kucaklamalı beni,

Öyle içten ve KİBARLIKTAN UZAK olmalı.

Hani dudağının iki kenarından,

Martılar havalanmalı...

Sesinde serçeler cıvıldamalı.

Ben güleç yüzlü insanları severim.

Yüzüme bırakmalı o mutluluğu,

Saatler sonra bile...

Biri sormalı neden gülümsediğimi,

Ben de;

''Hiç...'' demeliyim aramızda bir SIR gibi...

Alıntı..

00 00